ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ଆଇଚି-ନାଗୋୟା ଠାରେ ଚାଲିଥିବା ଏସୀୟ କ୍ରୀଡ଼ାର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ଭାରତ ଚାରୋଟି ପଦକ ହାସଲ କରିଛି, ଯଦିଓ ଦେଶ ଏହାର ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ପାଇବାକୁ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଛି। ପଦକ ତାଲିକାରେ ସୁଟିଂ (ଶୁଟିଂ) ପୁଣିଥରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ପୁରୁଷ ବର୍ଗର ୧୦ ମିଟର ଏୟାର ରାଇଫଲ୍ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଇଭେଣ୍ଟରେ ହିମାଂଶୁ ଢିଲ୍ଲୋନ୍ ରୌପ୍ୟ ଏବଂ ରୁଦ୍ରାଙ୍କ୍ଷ ପାଟିଲ୍ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ପଦକ ଜିତିଛନ୍ତି। ପରେ ଏହି ଯୋଡ଼ି ୧୮ ବର୍ଷୀୟ ପାର୍ଥ ମାନେଙ୍କ ସହ ମିଶି ଦଳଗତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ୧୮୯୮.୪ ପଏଣ୍ଟ ସ୍କୋର କରି ରୌପ୍ୟ ପଦକ ହାସଲ କରିଥିଲେ। ଚୀନ୍ର ଶେଙ୍ଗ ଲିହାଓ, ଚାଙ୍ଗହୋଙ୍ଗ୍ ଝାଙ୍ଗ୍ ଏବଂ ସିହାନ ମା’ ୧୮୯୯.୦ ପଏଣ୍ଟ ସ୍କୋର କରି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଜିତିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଏକ ନୂତନ ବିଶ୍ୱ ରେକର୍ଡ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା, ଯାହା ଗତ ବର୍ଷ କାଏରୋ ଠାରେ ସ୍ଥାପିତ ୧୮୯୮.୪ ପଏଣ୍ଟର ପୂର୍ବ ରେକର୍ଡକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲା। ଢିଲ୍ଲୋନ୍ଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପଦକ ଜିତିବାର ଏହି ପ୍ରଦର୍ଶନ ବିଶେଷ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ଭାରତ ପାଇଁ ଜିତିବା ଏକ ଗଭୀର ଭାବପ୍ରବଣ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଥିଲା ଏବଂ ସେ ଏହି ସଫଳତାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ବର ବିଷୟ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ। ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ତାଙ୍କର ସିନିୟର ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ପ୍ରଥମ ପଦକ ଥିଲା। “ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଦେଶ ପାଇଁ କିଛି ହାସଲ କରନ୍ତି, ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ଆପଣ ଭାବପ୍ରବଣ ହୋଇପଡ଼ନ୍ତି। ଏହା ମୋ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ବର ମୁହୂର୍ତ୍ତ। ବାସ୍ତବରେ, ସିନିୟର ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ଏହା ମୋର ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପଦକ, ତେଣୁ ଦୁଇଟି ପଦକ ହାତରେ ଧରିବା ସତରେ ବହୁତ ଭଲ ଅନୁଭବ ଦେଉଛି ବୋଲି ଢିଲ୍ଲୋନ୍ କହିଥିଲେ। ତାଙ୍କ କୋଚ୍ କୁଲଦୀପ ନେହରା ମନେ ପକାଇ କହିଥିଲେ ଯେ ୨୦୧୯ ମସିହାରେ ଏକ ସ୍କୁଲ୍ ପରିଦର୍ଶନ ସମୟରେ ଢିଲ୍ଲୋନ୍ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ସୁଟିଂ ସହ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି ଖେଳକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ପରେ, ସେହି ଯୁବକ ଜଣକ ତୁରନ୍ତ ଏଥିପ୍ରତି ଆଗ୍ରହୀ ସେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କହିଲେ ଯେ ସେ ଢିଲ୍ଲୋନ୍ଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ବୁଝାଇଥିଲେ ଯେ ଯଦିଓ ରାଇଫଲ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସରଞ୍ଜାମ ପାଇଁ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ନିବେଶ ଆବଶ୍ୟକ, ତଥାପି ଏହି ଖର୍ଚ୍ଚ ମୁଖ୍ୟତଃ ଥରେ ମାତ୍ର ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ସେହି ସରଞ୍ଜାମ ଜୀବନସାରା ଚାଲିପାରେ। ନେହରା କହିଲେ ଯେ ଢିଲ୍ଲୋନ୍?ଙ୍କ ଦୃଢ଼ ମନୋଭାବ ଶେଷରେ ଏହି ଖେଳ ପ୍ରତି ପରିବାରର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ବଦଳାଇ ଦେଇଥିଲା। ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଇଭେଣ୍ଟରେ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ପଦକ ଜିତିବା ସହ ଦଳଗତ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ଜିତିବାରେ ସହଯୋଗ କରିଥିବା ପାଟିଲ୍ କହିଲେ ଯେ ଭାରତ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପଦକ ଜିତି ସେ ଗର୍ବିତ, କିନ୍ତୁ ସେ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ଯେ ସୁଟରମାନେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ପାଇବାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖିଥିଲେ। ଦେଶର ସାମଗ୍ରିକ ଅଭିଯାନକୁ ଗତିଶୀଳ କରିବାରେ ସୁଟିଂର ଭୂମିକା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ। “ଦେଶ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପଦକ ଆଣିଥିବାରୁ ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି ଏବଂ ଗର୍ବିତ ଅନୁଭବ କରୁଛି। ଅବଶ୍ୟ, ଫଳାଫଳ ଆହୁରି ଭଲ ହୋଇପାରିଥାନ୍ତା – ଆମେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଆଶା କରୁଥିଲୁ – କିନ୍ତୁ କିଛି ନ ମିଳିବା ଅପେକ୍ଷା କିଛି ମିଳିବା ଭଲ। ଆମେ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ଏବଂ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ହାସଲ କରିପାରିଛୁ; ପୋଡିୟମ୍ ଉପରେ ଆମ ଦେଶର ପତାକା ଦେଖି ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି ଅନୁଭବ କରୁଛି ବୋଲି ପାଟିଲ୍ କହିଲେ। ପାଟିଲ୍ ଆହୁରି କହିଲେ ଯେ ସୁଟିଂ ପ୍ରାୟତଃ ଭାରତର ପଦକ ଜିତିବା ଅଭିଯାନକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ଏବଂ ସମଗ୍ର ଦଳ ମଧ୍ୟରେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ବଢ଼ାଇବା ଦଳର ଦାୟିତ୍ୱ ବୋଲି ସେ କହିଲେ। ସେ ଏହି ପଦକଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଶ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଥିଲେ। “ଆମେ ଯେତେ ଅଧିକ ପଦକ ଜିତିବୁ, ସମଗ୍ର ଦଳ ସେତେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସୀ ଅନୁଭବ କରିବ। ମୁଁ ଏହାକୁ ଦେଶ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାକୁ ଚାହେଁ। ପଦକ ସର୍ବଦା ଦେଶ ପାଇଁ ହିଁ ହୋଇଥାଏ,’ ବୋଲି ସେ କହିଲେ। ରୁଦ୍ରାଙ୍କ୍ଷଙ୍କ ପିତା, ଡିସିପି ବାଲାସାହେବ ପାଟିଲ୍, ତାଙ୍କ ପୁଅର ସଫଳତାର ଶ୍ରେୟ ସାତ ବର୍ଷର ନିରନ୍ତର କଠିନ ପରିଶ୍ରମ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପକୁ ଦେଇଥିଲେ। ସେ କହିଲେ ଯେ ଏହି ସୁଟର ସର୍ବଦା ନିଜ ପରିବାରର ପୃଷ୍ଠଭୂମି ଉପରେ “ସେ ଜଣେ ଅଫିସରଙ୍କ ପୁଅ ହୁଅନ୍ତୁ କିମ୍ବା କୃଷକଙ୍କ ପୁଅ, ସେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି—ଏ ବିଷୟରେ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ପଷ୍ଟ। ସେ ନିଜର ଯୋଗ୍ୟତା ବଳରେ ନିଜର ସୁନାମ ଅର୍ଜନ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି। ବାସ୍ତବରେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ପରିସ୍ଥିତି ଏପରି ଯେ ତାଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ଆମର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି,’ ବୋଲି ବାଲାସାହେବ ପାଟିଲ କହିଛନ୍ତି। ମାନେ ଦଳଗତ ଇଭେଣ୍ଟରେ ଜିତିଥିବା ରୌପ୍ୟ ପଦକକୁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସଫଳତା ଏବଂ ଶିକ୍ଷଣୀୟ ଅନୁଭୂତି ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ପାଟିଲ ଏବଂ ଢିଲ୍ଲୋନଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ଭାବେ ଜିତିଥିବା ଏହି ପଦକଟି ଥିଲା ଏସୀୟ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପଦକ ଏବଂ ସିନିୟର ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପଦକ। “ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୋ ପାଇଁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଏବଂ ଏକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଶିକ୍ଷଣୀୟ ଅନୁଭୂତି। ଏହା ମୋ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କାରଣ ଏହା ମୋର ପ୍ରଥମ ଏସୀୟ କ୍ରୀଡ଼ା ପଦକ ଏବଂ କୌଣସି ସିନିୟର ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ମୋର ପ୍ରଥମ ପଦକ,’ ବୋଲି ମାନେ କହିଛନ୍ତି। ଦୁଇ ଦିନର ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପରେ, ଭାରତ ଛଅଟି ପଦକ—ଚାରୋଟି ରୌପ୍ୟ ଏବଂ ଦୁଇଟି ବ୍ରୋଞ୍ଜ—ହାସଲ କରିଛି, କିନ୍ତୁ ଏସୀୟ କ୍ରୀଡ଼ା ୨୦୨୬ରେ ନିଜର ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ପାଇବାକୁ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଛି।
