ଏସୀୟ କ୍ରୀଡ଼ା ୨୦୨୬: ପୁରୁଷ ୯୭ କିଗ୍ରା ଗ୍ରେକୋ-ରୋମାନ୍ କୁସ୍ତିରେ ନୀତେଶ ସିୱାଚ୍ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ଜିତିଲେ, ୬୪ ବର୍ଷର ଅପେକ୍ଷାର ଶେଷ
ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ଏସୀୟ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ଗ୍ରେକୋ-ରୋମାନ୍ କୁସ୍ତିରେ ଭାରତର ୬୪ ବର୍ଷର ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଅପେକ୍ଷା ଶେଷ କରିବାଠାରୁ ନୀତେଶ ସିୱାଚ୍ ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ମୁକାବିଲା ଦୂରରେ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଗୁରୁବାର ଦିନ ନାଗୋୟା ସିଟି ଇନାଏ ସ୍ପୋର୍ଟସ୍ ସେଣ୍ଟରରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ପୁରୁଷ ୯୭ କିଗ୍ରା ବର୍ଗର ଫାଇନାଲ୍ରେ ଜାପାନର ୟୁରି ନାକାଜାଟୋଙ୍କଠାରୁ ପରାଜିତ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ରୌପ୍ୟ ପଦକରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଲା। ଏହି ସଫଳତା ସହିତ, ନୀତେଶ ଇତିହାସରେ ଏସୀୟ କ୍ରୀଡ଼ା ଫାଇନାଲ୍ରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାରତୀୟ ଗ୍ରେକୋ-ରୋମାନ୍ କୁସ୍ତିଯୋଦ୍ଧା ହୋଇପାରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ୧୯୬୨ ଏସୀୟ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ମାରୁତିମାନେ ସମାନ ଓଜନ ବର୍ଗରେ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ଜିତିଥିଲେ। ଯଦିଓ ନାକାଜାଟୋ ଭାରତକୁ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ହାସଲ କରିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିଥିଲେ, ତଥାପି ଫାଇନାଲ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନୀତେଶଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସଫଳତା ଥିଲା। ୧୯୬୨ ଏସୀୟ କ୍ରୀଡ଼ା ପରେ ଏହି ମହାଦେଶୀୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଗ୍ରେକୋ-ରୋମାନ୍ କୁସ୍ତି ଫାଇନାଲ୍ରେ ପହଞ୍ଚିବାରେ ସେ ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ହୋଇଥିଲେ। ତେବେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ପାଇଁ ହୋଇଥିବା ମୁକାବିଲା ଭାରତୀୟ ଖେଳାଳିଙ୍କ ପାଇଁ କଷ୍ଟକର ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ଆରମ୍ଭରୁ ହିଁ ମୁକାବିଲାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପବଦ୍ଧ ଥିବା ଜାପାନୀ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ନୀତେଶ ନିଜର ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରିବାରେ ସଂଘର୍ଷ କରିଥିଲେ। ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ନିଷ୍କ୍ରିୟତା (ପାସିଭିଟି) ପାଇଁ ନୀତେଶଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡିତ କରାଯିବା ପରେ ନାକାଜାଟୋ ଦୁଇ ପଏଣ୍ଟ ସହ ଖାତା ଖୋଲିଥିଲେ। ଜାପାନୀ ଖେଳାଳି ନିଜର ଅଗ୍ରଣୀ ସ୍ଥିତିକୁ ମଜଭୁତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ବେଳେ ଭାରତୀୟ ଖେଳାଳି ରକ୍ଷଣାତ୍ମକ ସ୍ଥିତିକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ; ତଥାପି ନୀତେଶ ପଏଣ୍ଟ ବ୍ୟବଧାନ ବଢ଼ିବାକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିରୋଧ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ। ବିରତି ସମୟରେ ୦-୨ ପଏଣ୍ ତଥାପି, ଏହି ପଦକ ଭାରତୀୟ ଖେଳାଳିଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଅଭିଯାନର ସଫଳ ସମାପ୍ତି ଘଟାଇଛି; ସେ ୨୦୨୬ ଏସୀୟ ଚାମ୍ପିୟନସିପ୍?ର ରୌପ୍ୟ ପଦକ ବିଜେତା ଭାବେ ନାଗୋୟା ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ଫାଇନାଲ୍ ପୂର୍ବରୁ ଦୁଇଟି ଦମଦାର ବିଜୟ ହାସଲ କରିଥିଲେ। ନୀତେଶ କ୍ୱାର୍ଟର ଫାଇନାଲରେ ତୁର୍କମେନିସ୍ତାନର ଅମାନବର୍ଦି ଆଗାମାମେଡୋଭଙ୍କୁ ୭-୧ ବ୍ୟବଧାନରେ ପରାସ୍ତ କରି ନିଜର ନକ୍-ଆଉଟ୍ ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ ସେମି-ଫାଇନାଲରେ ମଙ୍ଗୋଲିଆର ଗାନବାତାରିନ୍ ଗାନଖୁୟାଗଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଆହୁରି ଦବଦବାପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ୯-୦ ବ୍ୟବଧାନରେ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି ବିଜୟ କେବଳ ଫାଇନାଲ୍ରେ ସ୍ଥାନ ପାଇବାଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ଏହା ଏସୀୟ କ୍ରୀଡ଼ାର ଗ୍ରେକୋ-ରୋମାନ୍ ଫାଇନାଲ୍ରୁ ଭାରତର ଦୀର୍ଘଦିନର ଅନୁପସ୍ଥିତିର ଅନ୍ତ ଘଟାଇଥିଲା ଏବଂ ନିତେଶଙ୍କୁ ସେହି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକଠାରୁ ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ବିଜୟ ଦୂରତାରେ ପହଞ୍ଚାଇଥିଲା, ଯାହା ୧୯୬୨ ସଂସ୍କରଣ ପରଠାରୁ ଦେଶ ପାଇଁ ଅପହଞ୍ଚ ହୋଇ ରହିଥିଲା।
About the Author
